Plantar fasiitli hastalarda pes planus derecesine göre ayak fonksiyonu, ağrı, esneklik ve kas performansı düzeylerinin incelenmesi: kesitsel bir çalışma
Tuğba Kocahan1
, Ayfer Ezgi Yilmaz2, Hüseyin Günaydin3, Bihter Akinoğlu4
1Department of Sports Medicine, Gülhane Faculty of Medicine, Health Sciences University, Ankara, Türkiye
2Department of Statistics, Hacettepe University, Ankara, Türkiye
3Department of Sports Medicine, Gülhane Training and Research Hospital, Health Sciences University, Ankara, Türkiye
4Department of Physiotherapy and Rehabilitation, Faculty of Health Sciences, Ankara Yıldırım Beyazıt University, Ankara, Türkiye
Anahtar Sözcükler: Plantar fasit, pes planus, ayak fonksiyonu, ağrı, esneklik
Öz
Amaç: Bu çalışmanın amacı, pes planus derecesinin (PP) plantar fasiitli (PF) bireylerde ağrı, esneklik, kas performansı ve ayak fonksiyonelliğini nasıl etkilediğini araştırmaktır.
Gereç ve Yöntem: Çalışmaya PF'li 58 birey dâhil edildi. Katılımcılar, Feiss çizgi testi ile belirlenen PP derecelerine göre üç gruba ayrıldı: '0' (PP yok), '1' (Grade 1 PP) ve '2' (Grade 2 PP). Ağrı şiddeti Visual Analog Skala (VAS) ile, esneklik gastro-soleus ve plantar fasya esneklik testleri ile, kas performansı Topuk Yükseltme Testi (Heel Rise Test) ile, ayak fonksiyonu Ayak Fonksiyon İndeksi (FFI) ile değerlendirildi.
Bulgular: Gruplar arasında ağrı şiddeti, gastro-soleus esnekliği, kas performansı ve ayak fonksiyonu parametrelerinde istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmadı (p>0.05). Ancak grup '0' ile grup '1' arasında plantar fasya esnekliği açısından anlamlı bir fark vardı ve pes planusu olmayan grupta esneklik daha yüksekti (p=0.024). Grup '0'-'2' ve grup '1'-'2' karşılaştırmalarında ise benzer sonuçlar elde edildi (p=0.431; p=0.494).
Sonuç: PP derecesinin, PF'li bireylerde ağrı, gastro-soleus esnekliği, kas performansı ve ayak fonksiyonu üzerinde sınırlı etkide olduğu görünmektedir, ancak plantar fasya esnekliğini etkileyebilir. Kanıtlar, yalnızca PP derecesine dayanarak tedavi planlamasında değişiklik yapılmasını desteklememektedir. Daha geniş örneklemli ve objektif biyomekanik ölçümlerle desteklenecek çalışmalar, bu ilişkileri daha iyi anlamak için gereklidir.
